PDF साधने

रचनात्मक अनुकूलन फाइल पुन्हा लिहिते: ते दस्तऐवजाचा मेटाडेटा काढून टाकते आणि ऑब्जेक्ट अधिक काटकसरीने बांधते. यात दर्जा जात नाही, मजकूर निवडता येतो, दुवे चालतात आणि फॉर्म वापरता येतात — पण आधीच नीटनेटक्या दस्तऐवजात यातून जवळपास काहीच वाचत नाही.

रास्टर संकोचन प्रत्येक पानाची प्रतिमा तयार करते आणि त्या प्रतिमांमधून दस्तऐवज पुन्हा उभा करते. स्कॅन केलेले दस्तऐवज त्याने कमालीचे लहान होतात. त्याचबरोबर शोधता येणारा मजकूर, दुवे, फॉर्म फील्ड, टिपा, स्तर, सुलभता रचना आणि कोणतीही डिजिटल स्वाक्षरी नष्ट होते. साधन याची सूचना काम झाल्यावर नव्हे, तर सुरू होण्याआधी देते.

पासवर्डने सुरक्षित PDF ची रचना संपादित करता येत नाही, आणि एन्क्रिप्शन दुर्लक्षून ही साइट त्यावर वाट काढणार नाही. तुम्ही पासवर्ड दिलात, तर त्याऐवजी सपाट केलेली रास्टर प्रत तयार होऊ शकते — आणि त्यासोबत मजकूर व रचना गमावण्याचा नेहमीचा तोटा येतोच.

डिजिटल स्वाक्षरी असलेली PDF संपादित केली की ती स्वाक्षरी अवैध होते. स्वाक्षऱ्या अशाच चालतात; उलट दावा करणारे साधन एकतर खरोखर फाइल संपादित करत नाही किंवा खरोखर स्वाक्षरी राखत नाही. म्हणून संपादन सुरू होण्यापूर्वी तुम्हाला हे मान्य करावे लागते.

रास्टर प्रक्रिया एका वेळी एकच पान तयार करते आणि पुढचे सुरू करण्याआधी ते सोडून देते; ४०० पानांचा दस्तऐवज टॅबची मेमरी संपवत नाही ते यामुळेच. तरीही पानांची कमाल मर्यादा तुमच्या उपकरणावर अवलंबून असते: फोनची मर्यादा डेस्कटॉपपेक्षा कितीतरी कमी असते, आणि ती मर्यादा टॅबची मेमरी संपल्यानंतर नव्हे, तर तुमची फाइल वाचण्याआधीच लागू होते.