JPEG, PNG, WebP की AVIF: तुम्ही कोणता ठेवावा?
एकच चित्र माझ्याकडे चार फॉरमॅटमध्ये आहे. कोणतं ठेवू आणि कोणतं डिलीट करू?
सुरुवात फॉरमॅटपासून नव्हे, चित्रापासून करा
फॉरमॅटवरचा वाद सर्वात आधी घालणं हे जवळपास नेहमीच चुकीचं ठरतं. निकाल ठरवतो तो इमेजमधला आशय. फोटो मऊ, नॉइज असलेल्या ग्रेडियंटचे बनलेले असतात, त्यात एकसारख्या पिक्सेलच्या माळा नसतात. स्क्रीनशॉट, लोगो, आकृत्या आणि पिक्सेल आर्ट सपाट भाग, तीक्ष्ण कडा आणि मोजक्या ठराविक रंगांचे बनलेले असतात. या दोन प्रकारच्या चित्रांचं कॉम्प्रेशन पूर्णपणे वेगवेगळ्या यंत्रणांनी होतं, आणि एकात उत्कृष्ट असणारा फॉरमॅट दुसऱ्यात सहसा जेमतेम असतो.
म्हणून पहिला प्रश्न “AVIF हा JPEG पेक्षा चांगला आहे का” हा नाही. पहिला प्रश्न आहे “हा फोटो आहे की ग्राफिक, आणि याला पारदर्शकता लागते का”. याचं उत्तर मिळालं की उरणारी यादी सहसा एक-दोन फॉरमॅटचीच असते.
प्रत्येक फॉरमॅट प्रत्यक्षात काय करतो
| फॉरमॅट | कॉम्प्रेशन | पारदर्शकता | ॲनिमेशन | सर्वात योग्य कुठे |
|---|---|---|---|---|
| JPEG | फक्त लॉसी | नाही | नाही | सगळीकडे उघडावेच लागणारे फोटो |
| PNG | फक्त लॉसलेस | हो, 8-bit अल्फा | नाही (APNG हे वेगळं वैशिष्ट्य आहे) | स्क्रीनशॉट, लोगो, सपाट ग्राफिक्स, अचूक पिक्सेल |
| WebP | लॉसी किंवा लॉसलेस | हो, दोन्ही मोडमध्ये | हो | JPEG आणि PNG दोन्हींसाठी सर्वसाधारण पर्याय |
| AVIF | लॉसी किंवा लॉसलेस | हो, 10-bit सह | हो | एन्कोडिंगचा वेळ परवडणार असेल असे फोटो |
तक्ता एक गोष्ट लपवतो, आणि ती स्पष्ट सांगण्यासारखी आहे: PNG क्वालिटी स्लायडर खाली आणून लहान करता येत नाही, कारण त्यात क्वालिटी स्लायडरच नाही. PNG ऑप्टिमायझर तपशील टाकून न देता, अधिक चांगला प्रेडिक्शन फिल्टर आणि अधिक चांगली पॅलेट शोधून फाइल लहान करतो. म्हणूनच PNG म्हणून सेव्ह केलेला फोटो त्यावर कोणतंही टूल चालवलं तरी प्रचंड मोठाच राहतो — माहिती फेकून देण्याची सोयच त्या फॉरमॅटमध्ये नाही.
लॉसी आणि लॉसलेस या क्वालिटीच्या श्रेणी नाहीत
“लॉसलेस” म्हणजे “चांगलं” आणि “लॉसी” म्हणजे “वाईट” असं वाचायचा मोह होतो. त्या क्वालिटीच्या श्रेणी नाहीत, ती वेगवेगळी कामं आहेत. लॉसलेस म्हणजे डीकोड झालेले पिक्सेल आत गेलेल्या पिक्सेलशी प्रत्येक बिटपर्यंत तंतोतंत जुळतात; ज्यात पिक्सेल हाच मुद्दा असतो — उदाहरणार्थ ज्यातून कोणी मजकूर वाचणार आहे असा UI स्क्रीनशॉट — तिथे तीच योग्य निवड आहे. लॉसी म्हणजे डोळ्याला सहज न जाणवणारा तपशील टाकून द्यायची एन्कोडरला परवानगी असणं; बारा मेगापिक्सेलचा फोटो मुळात काहीशे किलोबाइटमध्ये मावतो तो फक्त याच एका कारणाने.
एक उपयोगी नियम: एक जरी पिक्सेल चुकीचा असला तरी तो तुमच्या लक्षात येणार असेल, तर लॉसलेस फॉरमॅट वापरा. तो लक्षात येणार नसेल, तर समजूतदार क्वालिटी सेटिंगवरचा लॉसी फॉरमॅट कितीतरी लहान फाइल देईल, आणि नेहमीच्या आकारात बघताना तुम्हाला फरक दिसणारही नाही.
WebP आणि AVIF आपली जागा कशी कमावतात
1992 मध्ये प्रमाणित झालेल्या JPEG कडे नसलेली प्रेडिक्शन आणि ट्रान्सफॉर्म साधनं हे दोन्ही नवे फॉरमॅट वापरतात. व्यवहारात याचा अर्थ असा की तेवढीच दिसणारी क्वालिटी ते कमी आकारात गाठू शकतात, आणि दोघेही पारदर्शकता हाताळतात — जी JPEG ला मुळीच जमत नाही. WebP हा व्यवहारी पर्याय आहे: तो पटकन एन्कोड होतो आणि एकाच फॉरमॅटने JPEG आणि PNG दोन्हींची जागा घेतो. AVIF हा महत्त्वाकांक्षी पर्याय आहे: तो AV1 व्हिडिओ कोडेकची इंट्रा-फ्रेम साधनं वापरतो, अधिक बिट डेप्थला आधार देतो, आणि फोटोसदृश आशयासाठी चारांपैकी सर्वात लहान फाइल सहसा तोच देतो.
याची किंमत म्हणजे एन्कोडिंगला लागणारा वेळ. AVIF चं एन्कोडिंग हा एक शोधाचा प्रश्न आहे, आणि एन्कोडर त्यावर खराखुरा CPU वेळ खर्च करतो. ब्राउझर टॅबमध्ये, फोनवर, तो वेळ तुमचा असतो — म्हणूनच वाट बघावी लागतच नाहीये असं भासवण्याऐवजी FileSlimmer AVIF साठी प्रत्येक फाइलची प्रगती दाखवतं. तुम्ही एकच मुख्य इमेज कन्व्हर्ट करत असाल, तर ही तडजोड स्पष्टपणे फायद्याची आहे. चारशे इमेज कन्व्हर्ट करत असाल, तर WebP चा विचार करा.
जुनी फाइल कन्व्हर्ट केल्याने जुनं नुकसान भरून निघत नाही
ही सर्वात नेहमीची निराशा आहे. कित्येक वर्षांपूर्वी कमी क्वालिटीवर सेव्ह केलेली JPEG घेऊन तुम्ही ती PNG मध्ये किंवा लॉसलेस WebP मध्ये कन्व्हर्ट केली, तर ब्लॉकिंग आणि रिंगिंगचे आर्टिफॅक्ट तंतोतंत नव्या फाइलमध्ये उतरतात. लॉसलेस म्हणजे “इनपुटशी तंतोतंत सारखं”, आणि त्या इनपुटच्या पिक्सेलमध्ये नुकसान आधीच पक्कं बसलेलं होतं. तुम्हाला मोठी फाइल मिळते, आणि तिच्यात नेमक्या त्याच त्रुटी असतात.
लॉसी फाइल दुसऱ्या लॉसी फॉरमॅटमध्ये कन्व्हर्ट करणं म्हणजे दुसरी, स्वतंत्र कॉम्प्रेशन फेरी, त्यामुळे त्यात वरून स्वतःचे आर्टिफॅक्टही भर घालू शकतात. पर्याय असेल तेव्हा एकदा कॉम्प्रेसरमधून जाऊन आलेल्या प्रतीऐवजी तुमच्याकडे शिल्लक असलेल्या सर्वात मूळ फाइलपासून कन्व्हर्ट करा — कॅमेऱ्याची मूळ फाइल, डिझाइन टूलमधून केलेला एक्स्पोर्ट.
प्रत्यक्षात वापरता येईल अशी छोटी यादी
- फोटो, आणि तो जुन्या सॉफ्टवेअरसह कशातही उघडायला हवा: JPEG ठेवा.
- फोटो, तो तुमच्याच साइटसाठी किंवा ॲपसाठी आहे आणि तो कोण वाचणार यावर तुमचं नियंत्रण आहे: WebP, किंवा एन्कोडिंगचा वेळ देऊ शकत असाल तर AVIF.
- स्क्रीनशॉट, लोगो, आकृती, आलेख, किंवा ज्याच्या पिक्सेलमध्ये मजकूर आहे असं काहीही: PNG, किंवा सर्वत्र चालण्यापेक्षा आकार जास्त महत्त्वाचा असेल तर लॉसलेस WebP.
- पारदर्शक पार्श्वभूमी लागते असं काहीही: PNG, WebP किंवा AVIF. JPEG नाही.
- पुढे पुन्हा एडिट करावी लागेल अशी संग्रहातली प्रत: मूळ फाइल जशी असेल तशी ठेवा, आणि कॉम्प्रेस केलेली प्रत्येक आवृत्ती वापरून फेकून देण्याजोगी माना.
ही तुलना तुम्हाला काय सांगत नाही
इथे आकारानुसार क्रमवारी दिलेली नाही, आणि ते जाणूनबुजून. प्रसिद्ध झालेल्या तुलना एका ठराविक इमेज संचावर, ठराविक एन्कोडर आवृत्त्या आणि सेटिंग्जसह मोजलेल्या असतात, आणि यांतलं काहीही बदललं की निकालही सरकतो. तुमच्या स्वतःच्या चित्राचं वर्णन करणारी एकमेव चाचणी म्हणजे तुमचं स्वतःचं चित्र. तुम्हाला मान्य वाटेल अशा क्वालिटी सेटिंगवर एकाच मूळ फाइलचं प्रत्येक उमेदवार फॉरमॅटमध्ये एकदा रूपांतर करा, आणि मग दोन आकडे व दोन इमेज शेजारीशेजारी ठेवून तुलना करा.
आधाराचं चित्रही काळानुसार बदलतं. संपूर्ण संग्रह नव्या फॉरमॅटमध्ये नेण्याआधी, या फाइल कोणाला उघडाव्या लागणार आहेत ते तपासा: ब्राउझर, फोनची गॅलरी, प्रिंटर, ग्राहकाचं दहा वर्षं जुनं डेस्कटॉप ॲप्लिकेशन. त्या यादीतल्या प्रत्येकाला प्रत्यक्षात वाचता येईल असा सर्वात लहान फॉरमॅट हाच सर्वोत्तम फॉरमॅट.
यासाठीची टूल्स
स्रोत
- ITU-T T.81 — the JPEG standard
- W3C — Portable Network Graphics (PNG) Specification (Third Edition)
- Google — WebP container and bitstream documentation
- Alliance for Open Media — AV1 Image File Format (AVIF)