MP4 of WebM: welke moet je exporteren?
Een site wil MP4 en mijn bestand is WebM. Moet ik dat converteren of is hernoemen genoeg?
De vraag is eigenlijk twee vragen
MP4 en WebM zijn containers. Een container is een archiefsysteem: hij bevat een of meer sporen, legt hun timing vast, slaat de index op waarmee een speler kan zoeken en draagt metadata mee. Hij comprimeert niets. De compressie wordt gedaan door een codec, en de gecodeerde bitstream is wat de container meedraagt.
“MP4 of WebM” is dus een verpakkingsvraag, en “H.264, VP9 of AV1” is de compressievraag. Doordat die twee door elkaar lopen, coderen mensen bestanden opnieuw die alleen opnieuw verpakt hoefden te worden, en verliezen ze voor niets een generatie kwaliteit.
Wat er normaal gesproken in elk zit
| Eigenschap | MP4 | WebM |
|---|---|---|
| Basisformaat | ISO base media file format (ISO/IEC 14496-12) | Een profiel van Matroska |
| Gebruikelijke videocodecs | H.264, HEVC, AV1 | VP8, VP9, AV1 |
| Gebruikelijke audiocodecs | AAC, soms AC-3 of FLAC | Opus, Vorbis |
| Licentiekarakter | Gepatenteerde codecs zijn gebruikelijk | Opgezet rond royaltyvrije codecs |
| Waar het de veilige standaard is | Telefoons, desktopspelers, montagesoftware, sociale platforms | Het web, vooral met VP9 of AV1 |
Geen van beide lijsten is een regel. Een container is grotendeels codec-onafhankelijk, en beide kunnen AV1 dragen. Wat verschilt, is wat de software aan de andere kant bereid is te accepteren.
Waar elk van beide echt afspeelt
MP4 met H.264 en AAC komt het dichtst in de buurt van een universeel videobestand. Het speelt af op telefoons, op televisies, in montagesoftware, in berichtenapps, en het is wat uploadformulieren meestal bedoelen als ze “video” zeggen. Door die dominantie zitten hardwaredecoders voor H.264 in vrijwel elk apparaat dat de afgelopen vijftien jaar is uitgebracht, en dat telt net zozeer voor de accuduur als voor de compatibiliteit.
WebM is gebouwd voor het web, met codecs waar voor streaming geen royaltyverplichting op rust. Browsers gaan er goed mee om. Software buiten de browser is minder betrouwbaar: sommige montagetools, sommige televisies en sommige fotogalerijen op telefoons openen het niet, en een collega die erop dubbelklikt ziet misschien helemaal niets.
Remuxen tegenover opnieuw coderen
Is de codec in je bestand al acceptabel voor de bestemming, dan is van container wisselen een remux: de gecodeerde frames worden ongewijzigd overgezet en alleen de verpakking wordt opnieuw geschreven. Dat gaat snel, het is verliesvrij en het beeld is bit-identiek. Is de codec niet acceptabel – VP9 in een MP4 voor een speler die alleen H.264 leest – dan moeten de frames opnieuw worden gedecodeerd en gecodeerd, en dat kost echt tijd en een generatie kwaliteit.
Daarom is de nuttige eerste vraag “welke codec zit erin”, niet “welke extensie heeft het”. De videotools van FileSlimmer inspecteren eerst de sporen en remuxen in plaats van opnieuw te coderen, telkens als de bestemming dat toelaat.
Vergeet het audiospoor niet
Een containerwissel die audio negeert, levert op de verkeerde speler een stil bestand op. MP4 draagt conventioneel AAC; WebM draagt conventioneel Opus of Vorbis. Opus in een MP4 stoppen mag volgens de specificatie en wordt door heel veel software in het veld niet ondersteund, dus een eerlijke conversie naar MP4 betekent meestal dat ook de audio naar AAC wordt gecodeerd.
Heeft een clip helemaal geen audio, geef dat dan expliciet aan in wat je exporteert. Sommige spelers lopen vast wanneer ze een spoor verwachten dat er niet is.
Een korte beslislijst
- Stuur je het bestand naar een persoon, een platform of een uploadformulier: MP4 met H.264 en AAC.
- Serveer je het bestand zelf, vanaf je eigen pagina's, aan browsers: WebM met VP9, of AV1 in beide containers, met een MP4-terugvaloptie als je publiek breed is.
- Ga je later monteren: bewaar het origineel met de hoogste kwaliteit dat je hebt, in welke container het ook binnenkwam.
- Klopt alleen de container niet en zijn de codecs al goed: remuxen, niet opnieuw coderen.
- Weet je niet wat erin zit: controleer de codecs voordat je kiest, want het antwoord bepaalt of dit je seconden of een uur kost.
Grenzen die het waard zijn om te kennen
Video coderen in de browser hangt af van wat het apparaat aanbiedt. Hardware-encoders zijn formaatspecifiek: een machine codeert H.264 misschien snel en VP9 langzaam, of weigert een codec helemaal. De ondersteuning verschilt ook tussen browsers op dezelfde machine, en tussen een browser en diezelfde browser op een telefoon. Een conversie die op een laptop in seconden klaar is, kan veel langer duren op een telefoon die tegelijk zijn eigen temperatuur moet beheersen.
Containerkeuze kan een bestand dat groot is door zijn inhoud niet redden. Een lange clip, op hoge resolutie, met veel beweging, is in elke container groot. Resolutie, bitrate en duur bepalen dat, en geen enkele herverpakking verandert daar iets aan.
Tools hiervoor
Bronnen
- ISO/IEC 14496-12 — ISO base media file format
- The WebM Project — container guidelines
- ITU-T H.264 — Advanced Video Coding
- MDN — Media container formats and codec support