MP4 mü, WebM mi: hangisini dışa aktarmalısınız?
Site MP4 istiyor, dosyam ise WebM. Bu bir dönüştürme mi, yoksa sadece ad değişikliği mi?
Soru aslında iki ayrı sorudur
MP4 ve WebM birer kapsayıcıdır. Kapsayıcı bir dosyalama sistemidir: bir ya da daha çok iz tutar, bunların zamanlamasını kaydeder, oynatıcının ileri geri atlamasını sağlayan dizini saklar ve meta veri taşır. Hiçbir şeyi sıkıştırmaz. Sıkıştırmayı bir codec yapar; kapsayıcının taşıdığı şey de kodlanmış bit akışıdır.
Yani “MP4 mü, WebM mi” bir paketleme sorusudur; “H.264 mü, VP9 mu, AV1 mi” ise sıkıştırma sorusu. Bu ikisini karıştırmak, insanların yalnızca yeniden paketlenmesi gereken dosyaları yeniden kodlamasının ve boşuna bir kuşak kalite kaybetmesinin nedenidir.
Normalde her birinin içine ne girer
| Özellik | MP4 | WebM |
|---|---|---|
| Temel biçim | ISO temel ortam dosyası biçimi (ISO/IEC 14496-12) | Matroska'nın bir profili |
| Alışılmış video codec'leri | H.264, HEVC, AV1 | VP8, VP9, AV1 |
| Alışılmış ses codec'leri | AAC, bazen AC-3 veya FLAC | Opus, Vorbis |
| Lisans karakteri | Patentli codec'ler yaygındır | Telifsiz codec'ler etrafında tasarlanmıştır |
| Güvenli varsayılan olduğu yerler | Telefonlar, masaüstü oynatıcılar, kurgu yazılımları, sosyal platformlar | Web, özellikle VP9 veya AV1 ile |
Bu listelerin ikisi de kural değildir. Bir kapsayıcı büyük ölçüde codec'ten bağımsızdır ve ikisi de AV1 taşıyabilir. Değişen şey, karşı taraftaki yazılımın neyi kabul etmeye hazır olduğudur.
Her biri gerçekte nerede oynar
H.264 ve AAC taşıyan MP4, evrensel bir video dosyasına en yakın şeydir. Telefonlarda, televizyonlarda, kurgu yazılımlarında ve mesajlaşma uygulamalarında oynar; yükleme formları “video” dediğinde genellikle bunu kasteder. Bu hâkimiyet, son on beş yılda çıkan hemen her cihazda H.264 için donanımsal kod çözücü bulunmasının nedenidir; bu da uyumluluk kadar pil ömrü için de önemlidir.
WebM, web için, akışta telif yükümlülüğü doğurmayan codec'lerle inşa edildi. Tarayıcılar onu iyi işler. Tarayıcı dışı yazılımlar ise daha az güvenilirdir: bazı kurgu araçları, bazı televizyonlar ve bazı telefon galerileri onu açmaz; dosyaya çift tıklayan bir meslektaşınız hiçbir şey göremeyebilir.
Yeniden paketleme ile yeniden kodlama
Dosyanızın içindeki codec hedef tarafından zaten kabul ediliyorsa, kapsayıcı değiştirmek bir yeniden paketlemedir: kodlanmış kareler olduğu gibi kopyalanır ve yalnızca paketleme yeniden yazılır. Hızlıdır, kayıpsızdır ve görüntü bit bit aynıdır. Codec kabul edilmiyorsa — yalnızca H.264 okuyan bir oynatıcı için VP9'un MP4'e konması gibi — karelerin kodu çözülüp yeniden kodlanmak zorundadır; bu gerçek zaman alır ve bir kuşak kaliteye mal olur.
Bu yüzden işe yarar ilk soru “uzantısı ne” değil, “içinde hangi codec var”dır. FileSlimmer'ın video araçları önce izleri inceler ve hedef izin verdiği her durumda yeniden kodlamak yerine yeniden paketler.
Ses izini unutmayın
Sesi göz ardı eden bir kapsayıcı değişimi, yanlış oynatıcıda sessiz bir dosya üretir. MP4 geleneksel olarak AAC taşır; WebM ise Opus ya da Vorbis. Opus'u MP4'e koymak spesifikasyona göre geçerlidir ama sahadaki pek çok yazılım bunu desteklemez; bu yüzden MP4'e dürüst bir dönüştürme genellikle sesi de AAC'ye kodlamak anlamına gelir.
Bir klipte hiç ses yoksa, dışa aktardığınız şeyde bunu açıkça belirtin. Bazı oynatıcılar, orada olmayan bir izi beklediklerinde takılıp kalır.
Kısa bir karar listesi
- Dosyayı bir kişiye, bir platforma ya da bir yükleme formuna gönderiyorsanız: H.264 ve AAC içeren MP4.
- Dosyayı kendi sayfalarınızdan tarayıcılara kendiniz sunuyorsanız: VP9 içeren WebM ya da her iki kapsayıcıda AV1; kitleniz genişse yedek olarak bir MP4 ile birlikte.
- Sonradan kurgulayacaksanız: elinizdeki en yüksek kaliteli orijinali, hangi kapsayıcıyla geldiyse o haliyle saklayın.
- Yalnızca kapsayıcı yanlış ve codec'ler zaten doğruysa: yeniden kodlamayın, yeniden paketleyin.
- İçinde ne olduğundan emin değilseniz: seçim yapmadan önce codec'lere bakın, çünkü yanıt bunun size saniyelere mi yoksa bir saate mi mal olacağına karar verir.
Bilinmeye değer sınırlar
Tarayıcıda video kodlama, cihazın neyi sunduğuna bağlıdır. Donanımsal kodlayıcılar biçime özgüdür: bir makine H.264'ü hızlı, VP9'u yavaş kodlayabilir ya da bir codec'i tümüyle reddedebilir. Destek, aynı makinedeki tarayıcılar arasında ve bir tarayıcıyla onun telefondaki sürümü arasında da farklılık gösterir. Bir dizüstü bilgisayarda saniyeler süren bir dönüştürme, aynı zamanda kendi sıcaklığını da yönetmek zorunda olan bir telefonda çok daha uzun sürebilir.
Kapsayıcı seçimi, içeriği yüzünden büyük olan bir dosyayı kurtaramaz. Uzun, yüksek çözünürlüklü ve bol hareketli bir klip her kapsayıcıda büyüktür. Bunu çözünürlük, bit hızı ve süre belirler; hiçbir yeniden paketleme onları değiştirmez.
Bunun için araçlar
Kaynaklar
- ISO/IEC 14496-12 — ISO base media file format
- The WebM Project — container guidelines
- ITU-T H.264 — Advanced Video Coding
- MDN — Media container formats and codec support