Strukturalnie czy rastrowo: wybór trybu kompresji PDF
Narzędzie oferuje dwa tryby dla PDF, a jeden ostrzega, że coś stracę. Który wybrać?
Oba tryby, po jednym zdaniu na każdy
Zapis strukturalny przepisuje ten sam dokument wydajniej: te same strony, ten sam tekst, te same czcionki, mniej zmarnowanych bajtów. Kompresja rastrowa renderuje każdą stronę do bitmapy i buduje nowy PDF, którego stronami są te bitmapy: ten sam wygląd, w wybranej rozdzielczości, i nic poza tym.
Pierwsze to porządki. Drugie to konwersja i drzwi otwierające się tylko w jedną stronę.
Co przetrwa każdy z trybów
| Cecha | Zapis strukturalny | Rasteryzacja |
|---|---|---|
| Zaznaczalny i przeszukiwalny tekst | Zachowany | Utracony |
| Osadzone czcionki | Zachowane lub ograniczone do podzbioru | Nie dotyczy — strony są obrazami |
| Hiperłącza | Zachowane | Utracone |
| Zakładki i konspekt | Zachowane | Utracone |
| Pola formularza | Zachowane | Spłaszczone do obrazu |
| Adnotacje i komentarze | Zachowane | Spłaszczone lub usunięte |
| Struktura znaczników dla czytników ekranu | Zachowana | Utracona |
| Podpisy cyfrowe | Unieważnione przez każde przepisanie | Utracone |
| Ostrość wektorów przy powiększeniu | Zachowana | Ograniczona rozdzielczością renderowania |
| Typowa redukcja rozmiaru | Od małej do umiarkowanej, bardzo zmienna | Duża przy skanach, umiarkowana poza nimi |
Kiedy tryb strukturalny jest jedynym uzasadnionym wyborem
- Wszystko, w czym ktoś będzie szukał: umowy, instrukcje, raporty, prace naukowe.
- Wszystko, co musi pozostać dostępne. Struktura znaczników, dzięki której czytnik ekranu ogłasza nagłówki, kolejność czytania i komórki tabeli, nie przetrwa rasteryzacji, a obraz strony jest dla technologii asystujących nieczytelny.
- Wszystko z działającymi polami formularza, które ktoś ma jeszcze wypełnić.
- Wszystko z grafiką wektorową, w którą ludzie się wczytują powiększeniem: rysunki, mapy, plany, wykresy.
- Wszystko, co możesz jeszcze musieć edytować.
W takich przypadkach, jeśli zapis strukturalny nie doprowadzi cię tam, gdzie chcesz, właściwym ruchem jest zwykle ograniczyć to, co wysyłasz — wydzielić strony, które mają znaczenie — a nie sięgać po tryb destrukcyjny.
Kiedy rasteryzacja naprawdę jest właściwą odpowiedzią
Rasteryzacja ma sens, gdy dokument już jest zestawem obrazów, a dokładnie tym jest skan. Zeskanowana umowa nie ma warstwy tekstu do stracenia, nie ma linków, znaczników ani pól formularza. Ponowne wyrenderowanie jej stron w niższej rozdzielczości uderza w jedyną rzecz, która jest duża, i nie odbiera ci niczego, co w ogóle tam było.
Jest też rozsądna dla dokumentu, którego jedynym pozostałym zadaniem jest zostać raz obejrzanym: paragonu do rozliczenia kosztów, potwierdzenia adresu dla portalu z twardym limitem rozmiaru, plakatu na tablicę ogłoszeń. Tylko upewnij się, że to naprawdę jedyne pozostałe zadanie tego dokumentu.
Rozdzielczość to cały spór o jakość
Przy rasteryzacji o tym, czy wynik będzie użyteczny, decyduje rozdzielczość renderowania w punktach na cal. Tekst na papierze jest czytelny na ekranie przy zaskakująco skromnych rozdzielczościach i nieczytelny tuż poniżej nich. Drobny druk, przypisy, indeksy górne i gęste tabele padają pierwsze — a to właśnie te fragmenty ludzie najczęściej muszą przeczytać.
| DPI renderowania | Przybliżona liczba pikseli strony | Zastosowanie praktyczne |
|---|---|---|
| 72 DPI | 595 × 842 | Miniatura ekranowa; czytanie tekstu głównego staje się męczarnią |
| 96 DPI | 794 × 1123 | Czytanie zwykłego tekstu głównego na ekranie |
| 150 DPI | 1240 × 1754 | Wygodne czytanie, akceptowalne przy większości wydruków |
| 300 DPI | 2480 × 3508 | Jakość drukarska; zwykle rozdzielczość, w jakiej przyszedł skan |
Renderowanie powyżej rozdzielczości, którą mają już obrazy źródłowe, dokłada bajtów i żadnego szczegółu. Jeśli skan przyszedł w 200 DPI, rasteryzacja w 300 da większy plik z tym samym rozmyciem.
Drzwi w jedną stronę
Nie ma czegoś takiego jak od-rasteryzowanie. Gdy warstwa tekstu zniknie, jedyną drogą powrotną jest optyczne rozpoznawanie znaków, które jest zgadywaniem, co mówią piksele, i wprowadza własne błędy. Zachowaj oryginalny plik. Traktuj kopię rastrową jako jednorazowy artefakt zrobiony pod jedną wysyłkę, tak samo jak traktujesz plik JPEG wyeksportowany ze zdjęcia RAW.
Podpisy zasługują na osobne ostrzeżenie na koniec. Każda modyfikacja podpisanego PDF-a, strukturalna czy rastrowa, zrywa kryptograficzną więź między podpisem a bajtami, które obejmuje. Czytniki zgłoszą podpis jako nieprawidłowy, co dla wielu dokumentów jest gorsze niż duży plik.
Decyzja w trzydzieści sekund
- Spróbuj zaznaczyć kursorem jedno zdanie. Jeśli się nie da, to skan — rasteryzacja jest bezpieczna i skuteczna.
- Jeśli tekst da się zaznaczyć, zapytaj, czy ktokolwiek będzie w tym kiedyś szukał, kopiował, klikał albo czytał to technologią asystującą. Jeśli tak, zostań przy trybie strukturalnym.
- Jeśli wynik strukturalny nie jest dość mały, podziel dokument albo wyciągnij strony, których naprawdę potrzebujesz.
- Dopiero wtedy rozważ rasteryzację — i tylko na kopii.
Narzędzia do tego zadania
Źródła
- ISO 32000-2 — Document management, Portable Document Format
- W3C — PDF techniques for WCAG, including tagged structure
- ISO 19005 — PDF/A, the archival profile that requires text and structure